Στη Μάνη έχω πάει 4-5 φορές.. 
Θα έλεγα ότι στις τελευταίες 2 ξεκίνησα να καταλαβαίνω τον τόπο αυτό. Και αυτό γιατί με βοήθησαν ο Γιώργος και η Μήνα από τον Αντάρη, το υπέροχο ξενοδοχείο στην Αρεόπολη. 
Τα παιδιά αυτά είναι οι καλύτεροι πρεσβευτές της περιοχής τους και την αγαπάνε τόσο που θες δεν θες θα στο μεταδώσουν και εσένα. Οπότε τι είναι η Μάνη για μένα; 

Μπορεί να έρθεις λοιπόν στη Μάνη και να μην πάρεις χαμπάρι τι είναι αυτό το μέρος και το πόσο σημαντικό είναι. Μπορεί επίσης να περάσεις πολύ άσχημα ακόμα και αν πας σε κάποιο από τα σούπερ ξενοδοχεία της όπως μου συνέβη πριν μερικά χρόνια στο Κυρίμαι.. Μπορεί να έρθεις και να πας στις πιο καλές παραλίες τις πιο ακατάλληλες μέρες τους. Μπορεί να μην βρεις να φας καλό φαγητό (αυτό και αν δεν το περίμενα και όμως έτσι είναι).. 

Τέλος πάντων.. 
Ας σας πω τι είναι Μάνη για μένα. 

Είναι οι Πέτρες, τα βράχια... Παντού... Θυμάμαι μια εκσκαφή που έκαναν δίπλα σε ένα σούπερ μάρκετ για να χτίσουν κάτι... 30 πόντοι χώμα και από εκεί και κάτω μόνο πέτρα.. Χρησιμοποιούν άλλη λέξη εκεί για την εκσκαφή, Εκβραχισμό νομίζω... και με το δίκιο τους..

Τα σπίτια με πέτρα, οι ξερολιθιές από πέτρα.. Κάτι μου λέει όλο αυτό με τα δόντια τα σπαρμένα των γιγάντων αλλά δεν τον θυμάμαι καλά τον μύθο. Αν θέλετε βοηθήστε με σε αυτό... 

Η θρησκεία και οι εκκλησίες.. Ο Χριστιανισμός έφτασε στην Μάνη μετά το 800μ.χ. Όταν το έμαθα αυτό μου έκανε εντύπωση γιατί στην υπόλοιπη Ελλάδα ο Χριστιανισμός έφτασε πάρα πολύ νωρίς. 
Στις εκκλησίες τις παλιές της Μάνης θα δεις σκαλιστές πέτρες με τον ζωδιακό κύκλο, θα δεις φίδια και δράκους, θα δεις τον αρχάγγελο Μιχαήλ με τη ρομφαία και καμιά φορά με κραγιόν.. Και θα αναρωτηθείς, γιατί ο Μιχαήλ με κραγιόν; Και αν έχεις τον Γιώργο θα σου πει ότι στην Μάνη είχαν προστάτιδα την Αθηνά.. και η Αθηνά έγινε ο Μιχαήλ.. και αυτός ήταν ένας τρόπος να περάσει η νέα θρησκεία. Ο Μιχαήλ Αθηνά έχει ρομφαία, έχει σιδερένιο θώρακα και δράκους και κεφάλια που είχαν σκοπό να τρομάξουν τον κόσμο, κρατά στο χέρι του ένα μωρό που συμβολίζει την ψυχή και στα πόδια του ένας άνθρωπος που του παραδίδει την ψυχή του. Γιατί ο Μιχαήλ-Αθηνά γίνεται και ψυχοπομπός-Ερμής και συνδέεται με το νεκρομαντείο στο Ταίναρο και με την είσοδο για τον κάτω κόσμο και τα Μανιάτικα μοιρολόγια βρίσκουν τον ρόλο τους στα νεκροταφεία της περιοχής... 

Περνώντας από το Νεκροταφείο της Αρεόπολης μου έκανε εντύπωση η θέση του και όταν το ρώτησα, γιατί στη Μάνη πρέπει να ρωτάς, όσο περίεργες και αν σου φαίνονται οι ερωτήσεις, μου είπαν ότι τα νεκροταφεία στη Μάνη είναι στο ώραιότερο σημείο του χωριού... 

Ο Θάνατος και η Ζωή είναι μαζί στη Μάνη με το θάνατο να μην έχει σχεδόν την ίδια σημασία όπως έχει στην υπόλοιπη χώρα.. 

Δείτε μερικές φωτογραφίες ΕΔΩ.

Οι παραλίες.. Πολλές και παντού... Με άμμο, με βότσαλο με πέτρα.. ανατολικές, δυτικές, προστατευμένες και μη, δίπλα σε χωριουδάκια και στη μέση του πουθενά... Και δεν είμαι και ο άνθρωπος που αγαπάει πολύ το να κάνω μπάνιο έτσι; Βαθύ, Σκουτάρι, Κότρωνας και τόσες άλλες..

Τα χωριά.. αυτά που δεν ζει κανένας, και άλλα που ζουν λίγοι και κάποια στα οποία ακόμα ζουν πολλοί. Ετοιμόρροποι πύργοι, αναπαλαιωμένα σπίτια, οι πέτρες από το ένα συμπληρώνουν το άλλο..  Να πάτε στα Μουντανίστικα αν δεν φοβάστε τα ύψη, να πάτε στη Βάθεια και να την περπατήσετε κιόλας και όχι μόνο να τη φωτογραφίσετε από μακριά. 

Το αλάτι.. αν καταφέρετε να βρείτε ανθό αλατιού εκεί αλλά από τον καλό τότε να πάρετε.. αν σας τον πουλήσουν εύκολα δεν θα είναι από εκεί ή θα είναι χαμηλής ποιότητας... Και σίγουρα καθώς θα πάτε στις παραλίες της περιοχής μην μαζέψετε αλάτι από τις φυσικές λιμνούλες των βράχων... Δεν ξέρετε ποιος ή τι έχει κατουρήσει εκεί μέσα...  Και δεν εννοώ αυτό το γνωστό μην κατουράς στη θάλασσα γιατί θα το βρεις στο αλάτι.. 

Το θυμάρι, το μέλι και το φασκόμηλο.. Αν ο καιρός είναι καλός και αρχές της άνοιξης έχει βρέξει αλλά μετά όχι και δεν χαλάσει ο καιρός τα λουλούδια του φασκόμηλου θα δοκιμάσετε ένα μέλι που είναι σχεδόν συγκινητικό και το θεωρώ σαν ένα από τα πιο ωραία μέλια που έχω δοκιμάσει ποτέ. Αλλιώς περιμένετε τον Ιούνη με το θυμάρι ολάνθιστο να φάτε ωραίο θυμαρίσιο μέλι που μια χαρά είναι αλλά για μένα του φασκόμηλου είναι ακόμα καλύτερο... 

Το ακρωτήρι στο Ταίναρο και ο διάσημος φάρος.. Να πάτε.. Η διαδρομή δεν είναι τόσο εύκολη όσο λένε και να φορέσετε καλά κλειστά παπούτσια... Το μονοπάτι έχει πέτρα, πολύ πέτρα και δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται από μακριά. Να πάρετε νερό...Αρκετό νερό και λίγο χαρτί υγείας... ή μερικά χαρτομάντηλα... Και μια σακούλα για τα σκουπίδια σας για να τα γυρίσετε πίσω.. Και θα περάσετε ένα υπέροχο απόγευμα σε ένα μαγευτικό τόπο... Υπέροχο μέρος, τρομερή ενέργεια, και καθήστε λίγο να το απολαύσετε... 

Αυτά τα λίγα είχα να σας πω.. Να πάτε αν δεν έχετε πάει και να ξαναπάτε αν έχετε πάει.. 
Και αν σας πιάσει καμιά mania να ξέρετε ότι είναι από τη Μάνη... The Maniacs of Mani...