Στη Μάνη μείναμε σε ένα αγαπημένο ξενοδοχείο λίγο έξω από την Αρεόπολη. Το λένε Αντάρης.
Αντάρης είναι το πιο λαμπερό άστρο στον αστερισμό του Σκορπιού και το καλοκαίρι το βλέπεις καθαρά όταν κάθεσαι στο μπαλκόνι σου στο ξενοδοχείο και κοιτάς τα αστέρια...

Το ξενοδοχείο αυτό το έχει ο Γιώργος και το τρέχει μαζί με την Μίνα. Θα σας πω πολλά για το ξενοδοχείο αυτό αλλά θέλω να ξεκινήσω με το πρωινό που προσφέρουν...
Και θα το κάνω αυτό για να δείτε τι ωραία πράγματα μπορείτε να φτιάξετε για τους καλεσμένους σας αν υπάρχει μεράκι και αγάπη σε αυτό που κάνετε..

Κατ' αρχήν δεν υπάρχει μπουφές. Το πρωινό είναι συγκεκριμένο αλλά κάθε μέρα διαφορετικό. Οπότε κάθεσαι ωραία ωραία στο τραπεζάκι σου και ξεκινούν να σε σερβίρουν!
Πάντα θα υπάρχει καφές ή τσάι ή ότι ζητήσεις από ροφήματα μαζί με φρέσκο νερό και φρεσκοστυμμένο χυμό πορτοκάλι.
Να πούμε εδώ ότι η Μάνη μιας και σαν περιοχή είναι εξαιρετικά άγρια και το χώμα και το νερό λιγοστά δεν είναι εύκολο να βρεις ότι προϊόντα θες όποτε τα θες. Οπότε χρειάζεται προετοιμασία και πολλά χιλιόμετρα! Ιδίως για να βρεις φρούτα και λαχανικά.

Μετά θα υπάρχει ένα μεγάλο πιάτο με φρούτα εποχής. Νόστιμα και ζουμερά.
Πάντα επίσης υπάρχει ψωμί με βούτυρο και σπιτικές μαρμελάδες και το φοβερό μέλι φασομηλιάς που είναι το σήμα καταθετέν του ξενοδοχείου... Αν πάτε ποτέ ζητήστε να σας φέρουν φρέσκο τσάι από φασκόμηλο και άλλα ωραία βότανα με μέλι φασκομηλιάς. Θα με θυμηθείτε.
Επόμενο πιάτο ένα υπέροχο στραγγιστό γιαούρτι που το κάνει κάποιος ντόπιος εκεί ειδικά για τα παιδιά! Πηχτό, νόστιμο, γλυκό και ότι θα επιθυμούσες από το πιο ωραίο γιαούρτι που έχεις φάει ποτέ. Και από πάνω βάζουν ότι γλυκό έχουν. Και σχεδόν ποτέ το ίδιο... Γλυκό καρότο, βύσσινο, μελιτζανάκι, σταφύλι κτλ κτλ...
Μαζί με το γιαούρτι πάντα κάποιο κέικ. Πάντα χωρίς γλουτένη και πάντα διαφορετικό... Με καρότο, με πορτοκάλι, με σταφίδες, με κακάο, με μήλο...!

Και μετά τα "κυρίως" πιάτα... ελαφριά και σχεδόν πάντα εμπνευσμένα από την παράδοση της Μάνης.
Τι σύγκλινο και γραβιέρα φάγαμε, τι πιταράκια με ανθότυρο και μέλι, τι άλλα με λαχανικά, τι σαλάτες με φινόκιο και πορτοκάλι, τι λαχανικά, τι πίτες, τι γαλατόπιτες... το ένα καλύτερο από το άλλο...

Να μην μιλήσω για τα αυγά.. Τα παίρνουν από μια γιαγιά εκεί δίπλα που έχει καμιά τριανταριά κότες...
Ο κρόκος κατακίτρινος και τα αυγά να μοσχομυρίζουν από τα βότανα που τρώνε οι κότες... Πολύ καλό για να είναι αληθινό; και όμως! αληθινότατο όπως οι άνθρωποι αυτοί!

Τους είδα λίγο κουρασμένους αυτή τη φορά... Δύσκολα τα πράγματα Γιάννη μου είπαν και δεν ξέρουν πόσο θα αντέξουν... Τους καταλαβαίνω... Αλλά για όλους εμάς ελπίζω να αντέξουν πολλά πολλά χρόνια!!!
