Όταν ο καλός σου δίνει τη μισή τούρτα πεσκέσι στους επισκέπτες πρέπει την επόμενη μέρα να σκεφτείς λίγο πιο ιδιαίτερους τρόπους για να φωτογραφίσεις τα τρία κομμάτια που έχουν μείνει…
Αλλά για αυτό είμαστε εδώ.. Μαζί με τη συνταγή λοιπόν και μερικές ενδιαφέροντες λήψεις για όποιες και όποιους ενδιαφέρονται για τη φωτογραφία φαγητού.
Λοιπόν! Πρώτη συνταγή μετά από καιρό… ε, καιρός ήταν δεν νομίζετε;
Φθινόπωρο γαρ αλλά μάλλον γαϊδουροκαλόκαιρο θα έλεγα. Και στην Ελλάδα αλλά και στην Καλιφόρνια.
Και ναι, ήρθε ο καιρός της κολοκύθας… Κολοκύθα εδώ, εκεί, παραπέρα, άσπρες κόκκινες, κίτρινες μπλε, καραβάκια, ούπς λάθος τραγούδι… Αλλά τώρα που το λέμε, ξέρετε αυτό το μείγμα μπαχαρικών που χρησιμοποιούν για τις τάρτες κολοκύθας.. Αυτό που έχει κανέλα, τζίντζερ, μοσχοκάρυδο, γαρύφαλλο, μπαχάρι και εγώ προσθέτω λίγο μαύρο πιπέρι έτσι για το διαφορετικό…
Ξέρετε πότε έγινε πολύ γνωστό και όλοι πια το αγοράζουν ή το φτιάχνουν; Από όταν ξεκίνησε η μόδα με τον pumkin spice late στα starbucks. Από τότε έχει γίνει χαμός και οι κολοκύθες, οι πίτες με κολοκύθα, οι κολοκυθόσουπες και ότι κολοκυθένιο τέλος πάντων ήρθε ξανά πολύ στη μόδα.

Και μιας και ξέρω μια ωραία συνταγή την οποία θα σας την ανεβάσω λίγο αργότερα στο χειμώνα με αγκινάρα είπα να τη διαμορφώσω λίγο και να την δοκιμάσω με κολοκύθα.. Μια χαρά βγήκε θα έλεγα.. έβαλα και ένα σιροπάκι να γίνει πιο ζουμερό το γλυκάκι και μου θύμισε ας πούμε τιραμισού.. χωρίς όμως σαβαγιάρ αλλά με ένα παντεσπάνι αρκετά σαβαγιαρένιο ένα πράγμα…
Αλλά ας προχωρήσουμε και ας δούμε…