Ο Θείος μου ο Γιώργος είχε πολύ μεγάλη αγάπη στο φαγητό και στον Παναθηναϊκό.. Έμενε μαζί μας μέχρι που παντρεύτηκε κάπου στις αρχές του ογδόντα. Ήταν πωλητής για μια εταιρεία και έτσι όλη μέρα ήταν στο αυτοκίνητο και τριγυρνούσε στην Αθήνα από περιοχή σε περιοχή και μια φορά το μήνα έφευγε για την επαρχία όπου έφτανε νομίζω μέχρι το Βόλο. 

Πάντοτε μας έφερνε τις γλύκες ή αλμυρές του ανακαλύψεις... Θυμάμαι συγκεκριμένα ότι αυτός με πήγε πρώτη φορά στο Έβερεστ στο Κολωνάκι και μου έδωσε να δοκιμάσω την σφολιάτα με μπέικον και παρμεζάνα που σαν μικρό παιδί με είχε στείλει αδιάβαστο.. 

Θυμάμαι τους ωραίους κουραμπιέδες κάθε χρόνο, τα γαλακτομπούρεκα από το Κοσμικό, το μουστολούκουμο του παππού από το Βόλο και τόσες ωραίες γεύσεις! 

Κάπνιζε Old Navy του Παπαστράτου (αυτά με το καραβάκι)  στην τουαλέτα και έλεγε πολλά σόκιν ανέκδοτα.. :-) 

Καλή του ώρα! 

Και μετά από το Homage στον θείο να σας πω πως τον θυμήθηκα.. Είπα να κάνω μια σειρά από βίντεο στα οποία θα παρουσιάζω ή θα συγκρίνω γλυκά από ζαχαροπλαστεία της Αθήνας.. 

Στο πρώτο από αυτά θα σας μιλήσω για το γαλακτομπούρεκο και θα κάνουμε ένα μικρό τεστ μεταξύ δυο ζαχαροπλαστείων που θεωρούνται πολύ καλά! 

Δείτε το εδώ!